هیچ کس تنهاییم را حس نکرد

وسعت تنهاییم را حس نکرد

درمیان خنده های تلخ من

گریه ی پنهانیم را حس نکرد

در هجوم لحظه های بی کسی

درد بی کس ماندنم را حس نکرد

آن که با آغاز من مانوس بود

لحظه ی پایانیم را حس نکرد 

میدونم تا حالا حتمآ شده دلتون بگیره ولی نمیدونم که تا حالا حال من رو داشتین یا نه

احساس میکنم هیچکس حرفمو نمیفهمه انگار تو یه شهری هستم که زبون من با بقیه فرق داره یه عالمه آدم دورو ورتن ولی انگار....برای همینم یاد دگرفتم سکوت کنم شاید اینجوری معلوم نشه که مثل اونا نیستم شاید اینجوری حالم بهتر بشه که( زهی خیال باطل)به هرحال فکر کنم اینطوری بهتر باشه

دلم خیلی گرفته خیییلیییی زیاد ازهمه چیزو همه کس ولی میدونین دلم به این خوشه که یه کسی هست که کمکم کنه یه کسی که همیشه باهامه از ته دل دعا میکنم که الهی هیچوقت نا امیدش نکنم ونیاد اون روزی که بخوام ازش نا امید بشم 

خیلییی دوستش دارم .عشقه.

فقط هم خداست

خدایا کمک